چرک نویس

چرک نوشته های یک پابرهنه..

شــ طــ حــ

ایکاش می شد گاهی،خصوصا وقت خواب، این مغزت را؛ مثل این دندانهای مصنوعی، ازجایش در بیاوری و بگذاری توی آب! بعد صبح برش داری و بگذاری سرجایش!

     خدایا! من این همه نیستم! آنهایِ درونم را بیدار کن! اینهایِ تنها دارند به نفس می افتند..



پ ن :

«..چگونه راز دل گويم؟ اى مولاى من! بر من  سخت است كه پاسخ، از غير تو يابم. سخت است بر من از تو بگويم و خلق تو را واگذارند.. آيا كسى هست كه مرا يارى كند تا بسى ناله فراق و فرياد و فغان طولانى از دل بركشم؟ كسى هست كه جزع و زارى كند؟ آيا چشمى مى گريد تا چشم من هم با او مساعدت كند و زار زار بگريد؟ اى پسر پيغمبر آيا به سوى تو راه ملاقاتى هست..؟»*

                                                                «هَلْ إِلَيْكَ يَابْنَ أَحْمَدَ سَبيلٌ فَتُلْقى»

                                                                          هَلْ إِلَيْكَ..

                                                                               هَلْ إِلَيْكَ..

                                                                                    هَلْ إِلَيْكَ..

* ندبه


+ نوشته شده در  دوشنبه دهم مهر ۱۳۹۱ساعت 1:29  توسط تیساپه